Fruitsla

“Jullie protestanten zijn niet goed in mystiek hè?”, zegt een bezoeker aan onze stand op het Wereldfeest. Hij overvalt me ermee. Eerste inwendige reactie: u kent mij niet. Met toch wel een beetje ongemak. Hetzelfde ongemak dat ik voel als ik (na 42 jaar in België nog altijd) op mijn Nederlandse afkomst word aangesproken of bij welke generalisatie ook. Maar we doen het allemaal (en nu generaliseer ik ook). Generaliseren. Zo houden we onze wereld overzichtelijk.

Je hebt protestanten en katholieken. Protestanten zijn zo, katholieken zijn anders. Nederlanders zijn anders dan Vlamingen. Zelfs positieve generalisaties voelen niet altijd fijn. “Jullie Nederlanders zijn zo open.” Is introvert zijn ook nog oké? Ik heb begrepen dat ook niet alle mensen met Afrikaanse roots graag verondersteld worden goed te kunnen dansen of altijd vrolijk te zijn.

Protestanten en katholieken groeien gelukkig al heel lang naar elkaar toe. Trouwens, onderling kunnen protestanten ook erg verschillen, net als katholieken. In onze kerk zitten we samen, van verschillende kerkelijke afkomsten en geloofsbelevingen.

Hoe je religie ervaart en vormgeeft is sowieso een mengeling geworden. Daar bestaan mooie woorden voor: "actief pluralisme", “multiple belonging”, “intersectioneel denken”, "eclectische identiteit", enzovoort. Want wie we zijn is sowieso een fruitsla van allerlei ingrediënten.

Zullen we maar proberen minder te generaliseren? Zo overzichtelijk is onze wereld toch al niet meer - en is ze daarmee niet juist mooier geworden? En smakelijker. Eén soort is maar eenzijdig. Maar verschillend fruit hoeft ook niet in de blender. Lang leve net die rijke keur aan kleur en smaak!

Ds. Petra Schipper

Foto: Margarida Afonso, Unsplash